காதலும் காதலும்

மார்கழித் திங்களில் ஒருநாள்
அதிகாலை விடியலில் எழுந்தாள்
புள்ளிமானாய் துள்ளி நடந்தாள்
புள்ளி வைத்தே கோலமிட்டாள்
அவனையும் அன்றே கண்டாள்

மௌனமே தாய்மொழி ஆனதோ
கண்களே கவிதைதனை வடித்ததோ
தனிமையே உற்ற துணையானதோ
கிறுக்கல்களே வடிகாலும் ஆனதோ
நெஞ்சமும் அதிர்ந்தே ஏங்கியதோ

அவளை இதயத்தில் வைத்தான்
நிலவை அவளுடன் ரசித்தான்
காற்றை அவளாய் சுவாசித்தான்
பிரிவை வலியாய் உணர்ந்தான்
இரவை கனவில் கழித்தான்

கண்டதால் உணவும் கசந்ததோ
காரணத்தால் காதலும் முறிந்ததோ
ஏக்கத்தால் பணியும் நின்றதோ
கண்ணீரால் மனதை நனைத்ததோ
காணாமல் காலமும் போனதோ

முதுமையில் புள்ளியாய் நின்றாள்
இளமையான அவனை நினைத்தாள்
ஓய்ந்தே நினைவுகளில் சென்றான்
அழகான அவளைமட்டும் கண்டான்

ஒருமுறை வருடிய காதலை
மறந்தும் நெஞ்சம் மறக்குமோ
பிரிவால் துடித்தாலும் சாதலை
காதலும் என்னாளும் ஏற்குமோ